The problem is that I have a huge advantage on the people in my class. Most of them haven’t ever touched a single line of code and those who have definitely haven’t gone much further than <?=”Hello, world!”?> combined with some HTML, sometimes a few lines of CSS. I, however, have been programming since I was 8 or 9, and have done advanced PHP stuff since the second class in VWO, which was approximately 6 years ago. In that year I also wrote my first Java CLI application and over the years I’ve learned more programming languages such as Python and Objective-C. There are now even a few languages I “master”: I can do pretty much everything I want with them. Of the languages I will be “learning” none of them are actually new to me.

However, the school doesn’t just let me take the exams and be done with it. No, they want me to prove that I really can do it, before I am allowed to do those exams. In other words, I am not treated differently than other people. In some contexts that would be considered a bad thing but in my case (where I have ~10 years more programming skills than the rest) it’s not.

An example. Today we started working on a project. It’s a simple website with some registration stuff which should go into a database. A login function is not required and the site doesn’t have to look nice. There are no real requirements for the code except that it has to work.

All of that is fine, sure, but I’m in a group of four. Two of those haven’t ever written a single line of code while the third only knows HTML and CSS. We have to spend approx. 112 hours per person on this project, while I could do it in 5 myself. Yes, that’s 107 hours wasted in 6 weeks, for just a single class. MAJOR non-optional waste of time.

Actually I have to admit that this isn’t the first year I have the “waste of time” feeling. Last year I did the fifth year of HAVO and had a similar problem: I already knew 90% of the stuff they were teaching. I eventually graduated “cum laude” without doing a thing. I think that in a few cases I may even have slept a bit at school – that’s how boring it was. Eventually I got through it by looking forward to this year, where I would finally be doing interesting things.

Turns out I was wrong, but now I don’t have something to look forward to. Four years of being bored? Well, I admit that I may learn a few new things the third or fourth year, but that really won’t be spectacular.

The last time I spoke to the person who makes the decisions she told me that it may be possible to do the study in three years. Three years! How is that not a major waste of time?

A friend of mine, @barthoekstra, had a similar issue at school. He thinks that school focuses on the masses and doesn’t leave room for the talented people. He then left school and now has a nice job. I never really agreed with him but now I do. Why is it so hard to just let me do the final tests and let me do my PhD?

-Update-
Awesome! After a talk with the person I mentioned before we agreed that it was too easy. I am now a second year student. It’s still really easy but at least it’s fun again

Leuk jaartje weer. 2010 bedoel ik dan hè, over 2009 zal ik het niet hebben en 2011 moet nog komen. Het was het jaar waarin ik mijn eerste èchte laptop kocht, het jaar waarin ik voor het eerst heb gesolliciteerd voor een baan en het jaar waarin ik naar een nieuwe school ging. Het was ook het jaar waarin ik eindelijk weer eens het land uit geweest ben, het jaar waarin voor het eerst een van mijn projecten dagelijks door bijna 1000 gebruikers werd gebruikt en het jaar waarin ik veel nieuwe vrienden heb gemaakt.

Maar in dat jaar zijn ook negatieve dingen gebeurd. Ik ben van school geschopt vanwege lage cijfers (inmiddels gaat het goed op de nieuwe school), ik ben helaas bij twee projecten niet in staat geweest op tijd mijn opdracht te voltooien, en ik ben niet al mijn goede voornemens nagekomen (maar dat doet toch niemand?).

In het afgelopen jaar ben ik meerdere projecten gestart, en sommige projecten lopen nog uit het jaar daarvoor. Een project dat zeker even genoemd moet worden is ΞTweet (spreek uit als XiTweet). Dit kleine Twitter-programmatje is gemaakt zodat ik kon Twitteren op mijn laptop zonder een groot programma als TweetDeck te gebruiken, maar tòch nog mijn lijsten enzo kon gebruiken in een kolom-gebaseerde interface. Dit programma is inmiddels al zo ver gevorderd dat deze skinbaar is met “CSS”, meer kan dan alleen Twitter, maar is eigenlijk alleen nog maar voor eigen gebruik.

En daarom ben ik van plan om, net als vorig jaar, weer een lijstje goede voornemens te schrijven. Maar, voordat ik dat doe, analyseer ik eerst de goede voornemens van 2010.

• “Minder computeren” – Ik kan wakoopa niet meer vertrouwen omdat ik inmiddels werk met 2 computers (en dat telt dus dubbel) maar ik denk niet dat deze gelukt is. Dit is ook omdat ik op school altijd een laptop voor me heb, en thuis niet echt veel veranderd is.
• “Hobby’s” – Mislukt
• “Gedrag” – Gelukt, zonder problemen.
• “Sociaal” – Ook wel redelijk gelukt.
• “Werk” – Geprobeerd maar ik heb het gevoel dat dat niet meer lukt in 2010
• “School” – Ik ben van school geschopt, dus nee, deze is niet gelukt. Inmiddels gaat het al beter.
• “Games” – Redelijk gelukt, behalve de afgelopen dagen, maar het totaalbeeld is netjes.

Kijkende naar de voornemens van vorig jaar en wat ik eerder heb aangegeven, kom ik op deze goede voornemens voor 2011:

• (nog) Meer aan school doen.

En eigenlijk is dat ook het enige. Opzich zou het leuk zijn als ik in 2011 een vriendin krijg, al is dat een apart goed voornemen.

Aan al mijn bloglezers: gelukkig nieuwjaar!

–
Tom

Hoe is het op school?
Tja, niet helemaal super eigenlijk. Afgelopen schooljaar (2009-2010) heb ik te weinig voor school gedaan, vooral omdat ik ‘t te makkelijk vond en als ik iets te makkelijk vind dan doe (deed?) ik het niet. Om die reden ben ik helaas voor de tweede keer blijven zitten, en dus ben ik teruggeplaatst naar HAVO. Gelukkig begon er juist dit jaar in Meppel een nieuwe school (Drenthe College) waar ik 4/5 HAVO in 1 jaar kan doen, dus ik hoef niet 2 jaar HAVO te doen (wat normaal wel had gemoeten). Ook heb ik inmiddels 2 vakken op VWO niveau afgerond, dus heb ik deze niet meer op HAVO. Dit zorgt ervoor dat ik maar 3 dagen in de week les heb. Het is mij ook opgevallen dat HAVO “iets” makkelijker is dan VWO. Bijvoorbeeld bij Nederlands staan de antwoorden letterlijk in de tekst, enzovoorts. Niet nadenken dus, gewoon overschrijven. Bah. Gelukkig heb ik geen tussenuren, en is de klas ook wel aardig. Mijn huiswerk kan ik gewoon tijdens de lessen maken, dus thuis hoef ik niks aan school te doen.

Hoe staat het met je “Goede voornemens voor 2010″?
Ja, die vraag krijg ik echt!
Het “minder computeren” is niet gelukt. Omdat we op school met laptops werken gaat dat sowieso niet lukken. Ik heb ook nog steeds geen echte tweede hobby gevonden. Een tijdje geleden ben ik af en toe gitaar gaan spelen – ik vind het leuk, maar ik speel het liefst als ik alleen thuis ben en dat ben ik nooit. Mijn derde goede voornemen (meer drinken) moet ik een beetje om lachen, maar ‘t is me wel gelukt, haha. Vierde voornemen: meer socializen. Is niet echt gelukt, behalve dan de afgelopen vakantie (zie vorige blog artikel). Het is me nog niet gelukt een baan te vinden (maar nu ik zo ellendig veel vrije tijd heb komt er waarschijnlijk nog wel een aan) en ook met school is ‘t niet beter gegaan. Ik ben wèl minder gaan gamen! Totaal is dat dus 2 van de 7 voornemens die gelukt zijn.

Ben je nog iets van plan dit jaar?
Nouja, er staat nog niks echt vast, maar ik overweeg om met de kerst wat vrienden en familie op te zoeken in de USA. Ik moet helaas nog wel even kijken waar ik het geld vandaan ga halen – ik wil namelijk ook nog mijn rijbewijs halen in November. Maarja, dat is dus waarom ik een baantje zou moeten hebben

Hoe staat het met de liefde?
Het nadeel van een FAQ is dat je natuurlijk wel alle vragen neer moet zetten die veel gesteld worden. Dit is er een van.
Sorry, maar ik ga niet alles op mijn blog zetten. Als je het echt wilt weten dan stuur je maar een mailtje (info@tvdw.eu), voeg je me maar toe op MSN (msn@tomvanderwoerdt.nl) of bel je me maar, als je mijn nummer weet te vinden. Toch een korte samenvatting: er is niks veranderd tov 12mnd geleden.

Ziezo, en dat was dan mijn eerste levensupdate. Bij succes schrijf ik er over een kwartaal weer een.

Tom

Heenreis
Om het kort te houden: kut. Je kent er niemand (behalve dan Stefan, die ik ontmoette door naast hem te gaan zitten) en je zit achttien uur in een bus zonder iets te doen. Sommige mensen hebben nog een paar uurtjes kunnen slapen maar dat is mij niet gelukt. Om half zes kwamen we in Axat aan, waar we gelukkig de mogelijkheid kregen om nog twee uurtjes te slapen in een tent.

Omgeving

Lokatie
Het dorpje Axat heeft minder dan 800 inwoners en ligt aan de rivier de Aude. Het heeft 2 winkels: een supermarktje en een winkel voor tabak, drank en vuurwerk. Op ongeveer één kilometer (vijftien minuten lopen langs de rivier) ligt de camping (-streetview). De camping zelf is Frans, maar daar merk je weinig van: op de camping lopen bijna alleen maar Nederlanders rond en het personeel is Nederlands en erg aardig.

Activiteiten
Bijna elke dag hadden we een activiteit. Op de eerste dag (zaterdag) begonnen we met het slepen van de spullen naar de tenten (ong. 2*2*2 meter, eenpersoons) en daarna maakten we een korte wandeling (~vier uur, al had het in anderhalf uur gekund als we niet fout waren gelopen) door Axat en de omgeving.

De volgende dag (zondag) gingen we raften en boogschieten, wat beide erg leuk was. Maandag en dinsdag hadden we de bivak: we liepen zo’n vijf (of zes, inclusief fout lopen) uur naar de top van een berg en daar kookten en sliepen we (op een matje + slaapzak, zonder tent). De volgende dag (dinsdag dus) liepen we weer terug naar de camping (zonder te verdwalen!), waar iedereen een duik in het zwembad nam.

Het canyonen op woensdag was ook erg leuk. De groep werd opgesplitst in twee delen en we gingen naar de kloof toe, waar we ons in wetsuits hesen. De afdaling duurde zo’n twee uur. Onderweg kregen we de mogelijkheid om van een rots van 6,5 meter hoog af te springen naar het water, wat iedereen ook deed. Leuk!

Aan het einde van de week hadden we nog klimmen, abseilen en hydrospeed. Klimmen en abseilen deden we op donderdag en hydrospeed (vasthouden aan een piepschuim bootje en de rivier af drijven terwijl je probeert om tegen zo weinig mogelijk rotsen op te knallen, meha chill!) op vrijdag.

Klimmen

De dag
De gemiddelde dag zag er zo uit: wakker worden rond negen uur, half uur later ontbijt, drie mensen doen de ochtendafwas, activiteit, eten, drie mensen doen de middagafwas, vrije tijd, eten, vier mensen doen de avondafwas, spelletje om negen uur ‘s avonds en slapen om twaalf uur. Het ontbijt was gewoon stokbrood met beleg, lunch ook, en het avondeten was erg lekker: voorgerecht (salade of soep), hoofdgerecht (meestal pasta met lekkere kruiden (niet pittig)) en nagerecht. Op vrijdag hadden we een barbecue, waarbij Sander, Stefan en ik de barbecue verzorgden (met een biertje in de handen) en de rest zat te eten.

Op sommige avonden was er in plaats van een spelletje (of erna, als er tijd over was) nog een film die we konden kijken samen met het personeel van de camping. Dit waren erg gezellige avonden en de films waren ook redelijk goed. De films waren echter niet ondertiteld dus ik kan mij voorstellen dat mensen die wat minder goed zijn in Engels mogelijk wat moeite kunnen hebben met deze films. Gelukkig maakt dat niet uit, want het is gewoon erg gezellig.

Na de avond van de barbecue hadden we eerst een karaoke avond, waarbij we gewoon met zijn allen meezongen met nummers die we (bijna) allemaal kennen (gelukkig stond de tekst wel op de beamer, anders was het lastig geweest). Omdat na tienen de camping stil moet zijn zijn we daarna naar de zaal van de camping gelopen en is daar een “disco” geweest – dit viel echter een beetje tegen.

Mening
Geweldig (“meha chill“)! De groep (Anja, Anouk, Birgitte, Dominique, Elian, Emmanuel, Kristel, Linda, Lisette, Sander, Stefan, Steffie, Thomas, Tom, Victor, Viktor) was erg gezellig en niemand werd buiten gesloten. Er waren geen ruzies en de begeleiding (Anja en Steffie) was ook erg aardig.

Nee, niet mijn eigen voeten.

Het weer was ook erg goed: de hemel was bijna altijd hemelsblauw, en we hebben nauwelijks regen gehad (hooguit tien druppels). De rivier was lekker fris maar niet extreem koud (een stukje verderop lag een stuwdam voor het genereren van elektriciteit, dus het water kon al een klein beetje opwarmen): in een wetsuit had je geen last van het koude water en als je besloot om in je zwembroek het water in te gaan kreeg je niet spontaan kramp, dat duurde namelijk een minuutje. (Misschien een klein beetje overdreven, maar het water was wel aan de koude kant. Je kon er wel in liggen, al stroomde het nogal hard op sommige plekken.)

Cijfers
Raften: ★★★★☆
Boogschieten: ★★★★☆
Bivak: ★★☆☆☆
Canyonen: ★★★★★
Klimmen/Abseilen: ★★★★☆
Hydrospeed: ★★★★★
De activiteiten in het algemeen geef ik een 8,5/10
De groep geef ik een 10/10
Het weer geef ik een 9,5/10

Het cijfer dat ik deze vakantie geef is dus een 9,3

Terugreis & de volgende dag
Helaas komt altijd aan al het goede een einde en moesten we ook terug. In tegenstelling tot de heenreis was de terugreis eigenlijk best snel (er werd ook lekker geslapen in de bus, al is mij dat niet gelukt) en gezelliger want iedereen kende elkaar nu. We reden via Gentbrugge, Antwerpen, Breda, Utrecht en eindhalte Amsterdam, en bij elke halte was het afscheid toch wel moeilijk, vooral bij Breda, waar mijn favoriete personen uitstapten.

De volgende dag werd ik weer in mijn eigen bedje wakker en leek alles erg ver weg, net alsof alles een droom was.

Dit blogartikel is geschreven als combinatie tussen review en eigen mening. Fotos in dit artikel zijn gemaakt door mensen uit de reisgroep, Anouk en Kristel, waarna ze een beetje zijn bewerkt.

We got to the club at 11 PM. The people reading this may consider that very late, but Bob told me that it’s early for Schagen, and that it usually starts at about 12:30 AM. We actually had to show our ID cards to the security! Bob told me that’s the first time he had to do that. Almost nobody was there (I think.. 15 people?) and at 1:30 AM there were 50 people at most. Not very crowded. We had a nice talk with the barman (I actually got to know his name, it’s Sander) but decided to go to the pub at 1:45 AM.

In the pub, it was very crowded (even although Bob told me it wasn’t) with about 8 to 10 people per square meter, so we could barely move and we were literally pushed to the direction we didn’t want to go to. I “danced” (more like jumping and shaking my head, lol) a bit, and saw this lovely lady… But, as many know, I’m attracted to intelligence, not to the looks of a girl (prove me wrong!), and I’m already in love with someone else.

I think we went home at 3:30 AM. We both stayed sober (I totally dislike alcohol, and Bob agreed not to drink it for one night) so the walk home wasn’t too hard. I really liked the night, except for the fact that I knew only one person, Bob, and the fact that I really wouldn’t know how to “dance” (lol).

I would consider doing it again, but probably not in Schagen. I barely knew anyone and I don’t make contacts very easily. In Meppel, however, the problem is that I know a lot of people but most of them think of me different than who I actually am. I liked going out, which is something people don’t expect of me. The thing I wouldn’t do is go out on my own: If someone would take me with him/her, I would more than likely say yes. But no, never when I am on my own.

I learned a few things :

• The way people behave differs. When they are at school, they can be really nice, but also limited by the fact that it’s school. When you are in a club or pub, they are not limited that much. This may, however, be caused by alcohol.
• Going out and having fun really isn’t limited to those that drink alcohol.
• You don’t have to show your ID card very often, at bars. (But hey, who cares?) Sander (The barman) even offered me a drink, and I think it was one of those drinks for 18 years and older (15+ percentage alcohol) so he’s guilty! (No, he’s not, I refused)

There’s probably a lot more I learned. But it’s been almost 24 hours already, and I forgot a lot of it.

Bob is leaving for America again in about 2 months. There’s a very distinct chance we will meet before he goes there. If we don’t, I will visit him for sure. (He stays there for 4 or 5 years, so I won’t get to see him very often, lol.)

I liked the night and I want to do it again, sometimes. Anyone?

Basically, these questions will range from how to shut down a computer, to explaining why wireless networks need cables. Possibly even some questions I will laugh at, but that makes it even more fun.

It’s a shame though, that they picked today. Tomorrow (October sixth) the person I’m in love with (I don’t think she realizes) has her birthday. But on the other hand, better today than tomorrow, right?

Currently I am sitting in the train to Hilversum. Brakes just fired, so I’m close to Zwolle. In 2 hours, the meeting starts, so I’ll have plenty of time to prepare for it. Not that I can, since all I brought is the iPod I am typing this message on. And a pen. By now, the train has stopped and it’s near empty.

The thing about the birthday tomorrow has troubled me for a few days now. Knowing I cannot ignore it, but not knowing what to do, is a complex situation I still have to solve. And I know that, whatever it is I plan for tomorrow, it won’t be close to what will actually happen tomorrow. So why even bother trying? Some things cannot be planned, and I accept that. Just like any sane human should.

But still, it cannot hurt to think of these non-plannable situations. Simply letting it happen without knowing at all what to expect, is worse than expecting the wrong thing.

So, I should not think about it, and I should think about it. That is what I just said, right? So, now a simple birthday caused 2 questions, which I havent been able to solve yet. Now, I will not write the complete tree of philosophies down, because I may end up writing about life and human nature. And that may become rather boring, I’m sure.

So, as you may have noticed, a simple question can easily turn into ten more questions, when you think about it too much. Which brings me back to thinking about things, which I described before….

By now, I am almost at my destination. I expected the media park to be huge with lots of people, but judging by the amount of people in this train (to Hilversum North) I may have been wrong.

And now, I’m actually there.

-insert appropriate movie quote here-

[First blogpost from my iPod!!]

What I tried to say in this post? No idea. But there are two things I have learned myself: sometimes I make things more complicated than they are, and that there’s a first time for everything. Every day, you encounter new situations and you don’t have to think so much about those. Trust your instincts?